گریز

قزوین امروز در گذر زمان؛ پاسخ به پیشنهادات

چهارشنبه, آذر ۲۳م, ۱۳۹۰ | قزوین امروز | بدون نظر

دوست گرانقدرم حسین آذربایجانی پیشنهادات و انتقادات بجایی از قزوین امروز و برخی کاربران آن مطرح نموده است که بصورت دقیق تر روی تک تک آنها تامل می‌کنیم:

او از برخی کاربران انتقاد کرده است که به ارسال انبوه لینکها اقدام می‌کنند. انتقاد بسیار بجایی است که لازم است توسط کاربران رعایت شود. اینکه تعداد لینکهای روزانه هرکابر توسط قزوین امروز محدود شود کار بسیار راحتی است اما قزوین امروز در گام نخست می‌خواهد خود کاربران این موضوع را درک کرده و جاهایی که می‌بینند عملکرد آنها به قزوین امروز آسیب می‌رساند خود از آن پرهیز کنند.

موضوع بعدی ارسال لینکهای تکراری است که همانطور که در قوانین سایت هم آمده است ممنوع است. بارها در این مورد به کاربران مختلف تذکر داده شده است که البته اکثر آنها پس از تذکر رعایت کرده اند. اگر اینکار از نظر فنی اعمال شود مشکلی بوجود می‌آید این است که تعداد زیادی از کاربران از «لینک اختصاصی پست یک وبلاگ» آگاهی ندارند و به صفحه نخست یک وبلاگ لینک می‌دهند. با اعمال این موضوع آنها دیگر قادر نخواهند بود لینک بدهند چرا که مثلا دفعه نخست برای یک پست به صفحه اول وبلاگ لینک داده اند و دفعه بعدی و برای پست بعدی باز هم می‌خواهند به صفحه نخست وبلاگشان لینک بدهند و آن وقت سایت جلوی لینک دادنشان را می‌گیرد. بدین ترتیب لینک دادن آنها غیر ممکن می‌شود مگر آنکه از موضوع «لینک اختصاصی پست یک وبلاگ» آگاهی یابند. تجربه شخصی من در آموزش این موضوع به آنها بدلیل تنوع قالبهای وبلاگ نتیجه بخش نبوده است و لذا انتظار می‌رود خود کاربران این قضیه را رعایت کنند.

موضوع امتیاز دهی پیشنهاد بسیار خوبی است اما از لحاظ فنی اجرای آن دشوار و زمان بر است. با این حال سعی می‌کنم بزودی اجرایش نمایم.

در پایان باید گفت قزوین امروز با وضع قوانین دست و پاگیر بدنبال محدود کردن آزادی نیست. البته خوشبختانه اکثر کاربران ارزش این آزادی را درک می‌کنند و جاهایی که می‌بینند عملکرد آنها به قزوین امروز آسیب می‌رساند خود از آن پرهیز کنند. همچنین هیچگاه نباید فراموش کرد که هر لینک به منزله امضای فرستنده آن و نشان دهنده شخصیت اوست و نیازمند دقت کافی است.

دو وجه اشتراک اشتباه جریانها: «برچسب زنی تخریب» و «مخالفت با وبلاگهای بی‌هویت»

چهارشنبه, آبان ۲۵م, ۱۳۹۰ | فضای مجازی | ۷ نظر

در میان برخی نوشته های جریان های مختلف دو وجه اشتراک اشتباه وجود دارد. اولی آن است که منتقدند طرف مقابل نباید از وبلاگهای بی نام و نشان استفاده کند اما در میان برخی از همفکران خودشان چنین وبلاگهایی وجود دارد! چند سال پیش در این مورد نوشتم که طرفدار سرسخت وبلاگهای بی نام و ونشان هستم و حالا این طرفداری ام سرسخت تر هم شده است!

بی نام و نشان نویسی جزء ذات و ویژگی های مثبت فضای سایبر است که آن را متمایز از سایر رسانه ها کرده است. بی هویت نویسی چند فایده مهم دارد. اول آنکه باعث می‌شود ذهن مخاطب به سمت و سوی نوشته جلب شود نه نام نویسنده. دوم آنکه این توانایی را به نویسنده می‌دهد تا آزادانه حرف خود را بزد. اینکه بگوییم اگر جرات داری با معرفی خود مطلب را منتشر کن یا جستجو برای یافتن نام واقعی نویسنده یک مطلب یا نظر، امکان نشر بسیاری از افکار را می‌گیرد. بله اگر عدالت به بهترین شکل خود و بدون هیچگونه خطایی اجرا می‌شد نویسندگان بسیاری از مطالب حاضر بودند بر سر تفکرات خود نام که هیچ، جان خود را هم بدهند. دوم آنکه اصولا بسیاری از نویسندگان با قاطعیت بر سر افکارشان تعصب ندارند و فقط نظر خود را می‌گویند. نظری که ممکن است چه بسا اشتباه هم باشد و طی بحث ها و گفتمان ها اصلاح هم بشود. پس باید اجازه داد به راحتی شبهه های خود را مطرح کنند و با فکر و نوشته پاسخ آنها را داد نه نام و نسبشان!

دومین اشتراک اشتباه جریانهای مختلف این است که دقیقا انتقاد های خود را انتقاد سازنده می‌دانند و انتقادهای جریان مخالف را تخریب! این موضوع آنقدر واضح است که مثالهای آن هر روز دیده می‌شود. تخریب با انتقاد فرسنگها فاصله دارد و نباید هر انتقادی را هر چند هم نادرست باشد به احتساب تخریب گذاشت. بسیاری از انتقادهای نادرست از عدم اطلاع شکل می‌گیرد و باید به جای برچسب زدن با پاسخی مستدل و منطقی به آن واکنش نشان داد. استفاده از برچسب های «تخریب»، «تخریبگر»، «سودجو»، «موج سوار»، «منافق»، «فرصت طلب» و شبیه به آن نشان دهنده توهم یا عدم توانایی در پاسخ است. حتی اگر نوشته ای هم با هدف تخریب هم منتشر شود - که احتمال آن کمتر از ده درصد است - همزمان با اینکه تخریب شونده باید آستانه تحمل خود را افزایش دهد اما باز هم پاسخ مستدل بهترین روش است.