گریز

ثبت دامنه فارسی

شنبه, تیر ۱۳م, ۱۳۸۸ | فن‌آوری اطلاعات | ۱۷ نظر

اخیرا ثبت کننده دامنه آنلاین نیک امکان ثبت دامنه های فارسی را فراهم نموده است. این بدان معنی است که شما می‌توانید نام مورد نظر خود را به فارسی و با پسوندهای com .net. ثبت نمایید. من برای شروع برای خودم دامنه com.خدابخش.www را ثبت نمودم. از این پس با ورود به این آدرس می‌توانید به وب سایت من (نه وبلاگ‌ام) وارد شوید.

دامنه های فارسی دو ویژگی دارند. اول آنکه خیلی از آنها باز هستند و هنوز کسی ثبت نکرده است. مثلا من برای یکی از دوستانم دامنه com.خاتمی.www را گرفتم!

دوم آنکه اگر سایتی روی این دامنه ها راه بیفتد به سرعت در موتورهای جستجوگر (مثل گوگل) رتبه بالایی کسب می‌کنند. این موضوع بدان علت است که یکی از فاکتورهای موتورهای جستجوگر توجه به URL دامنه است. یعنی مثلا کسی که در گوگل کلمه “خاتمی” را جستجو می‌کند در حالتی که com.خاتمی.www و www.khatami.com امتیاز یکسانی داشته باشند اولویت با com.خاتمی.www خواهد بود و در صفحات اول جستجو قرار می‌گیرد.

قیمت ثبت این دامنه ها ۱۱ هزار تومان برای یکسال است و امکان ثبت برای چندین سال هم وجود دارد. اگر علاقمند به ثبت بودید می‌توانید از طریق سایت قزوین نت یا فرم تماس بالای این صفحه با من تماس بگیرید.

کدام آنتی ویروس را انتخاب کنیم؟

جمعه, اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۸ | فن‌آوری اطلاعات | ۱۸ نظر

بهترین آنتی ویروس کدام است؟ پاسخ به این پرسش چندان آسان نیست. واقعیت این است که هرکه بنا به تجربه یا توصیه دیگران از آنتی ویروسی رضایت دارد و به آن علاقمند است. از طرفی دیگر رقابت بین آنتی وبروسهای مختلف آنقدر زیاد و نزدیک به هم است که پاسخ به این سوال را قدری مشکل می‌کند.

برای پاسخ به این سوال کافی است کمی به تجربه تاریخی خود در استفاده از آنتی ویروسهای مختلف نگاه بیندازیم. زمانی که به تازگی کامپیوترهایی همراه با سیستم عامل DOS وارد ایران شده بودند آنتی ویروسی با نام Toolkit از محبوبیت خاصی برخوردار بود. سپس آنتی ویروسی ایرانی به نام ایمن وارد بازار شد که می‌گفتند برای ویروسهای ایرانی مناسب است. به تدریج که سیستم عامل ویندوز مورد استفاده قرار گرفت و با آنکه هم Toolkit و هم ایمن نسخه تحت ویندوز خود را ارائه دادند کسی به سراغ آنها نرفت. آن آنتی ویروسها دیگر قدرت رقابت با آنتی ویروسهای قوی تری مثل Norton و McAfee را نداشتند.

سالهای زیادی خیلی ها از Norton یا McAfee استفاده می‌کردند تا آنکه آنتی ویروس های دیگری بوجود آمدند که می‌گفتند سبک تر و قدرتمند تر از آن دو است. معروفترین این آنتی ویروسها شامل Kaspersky, NOD 32, AVG, BitDefender بودند. در رقابت با آنتی ویروسهای قبلی، گروهی از استفاده کنندگان از آن دو آنتی ویروس صرف نظر کرده و با حذف آنتی ویروس قبلی خود به استفاده از یکی از این ۴ آنتی ویروس روی آوردند.

با نگاه به این تجربه تاریخی روشن می‌شود که در هر دوره یک آنتی ویروس بهتر از بقیه بوده است و کاربران بیشتری را به خود جذب کرده است. در واقع اینطور نیست که یک آنتی ویروس تا ابد بهترین آنتی ویروس باشد و ما را متعصب به استفاده از آن بکند. به نظر من در هر دوره ۶ ماهه لازم است تجدید نظری در انتخاب آنتی ویروس مورد استفاده بکنیم و شاید بهتر باشد آنتی ویروس خود را تغییر دهیم.

حالا سوالی که پیش می‌آید این است که چگونه می‌توان بهترین آنتی ویروس را در هر ۶ ماه تشخیص داد؟ خوشبختانه اینکار چندان سخت نیست. سایتهایی هستند که دائما به مقایسه آنتی ویروسها می‌پردازند و آنها را مرتبا مورد آزمایش های مختلف قرار می‌دهند. یکی از معروفترین این سایتها سایت AV-Comparatives است. این سایت در هر ۳ ماه آنتی ویروسها را مورد آزمایش دقیق و مختلف قرار می‌دهد و نتایج آن را منتشر می‌کند. شاید شما هم علاقمند باشید که بدانید بهترین آنتی ویروس در حال حاضر کدام است؟ بر اساس آخرین نتایج منتشر شده در این سایت، آنتی ویروس Avira یکی از بهترین آنتی ویروسها است.

نکته جالب توجه در مورد این آنتی ویروس آن است که نسخه معمولی آن کاملا رایگان است و برخلاف سایر آنتی ویروسها برای استفاده از آن نیاز به جستجو برای یافتن کرک و زیر پاگذاشتن قوانین کپی رایت ندارد! البته نسخه حرفه ای Avira رایگان نیست ولی با توجه به اینکه فعالیتهای ما بر روی کامپیوتر شخصی آنقدرها هم حساس و غیر متداول نیست همین نسخه معمولی و رایگان آن برای ما کفایت می‌کند. شخصا که تا پیش از این از Nod32 استفاده می‌کردم با حذف آن و نصب Avira با ویروسهای قایل توجهی برخورد کردم که هیچکدام از آنها توسط Nod32 شناسایی نشده بود! شما هم اگر می‌خواهید بار دیگر ایمنی سیستم خود را در قبال ویروس های مخرب بررسی کنید بهتر است این آنتی ویروس را از اینجا دریافت کنید و تا برتر شدن آنتی ویروس دیگری در ماههای آینده از آن استفاده کنید.

اینترنت امروز، تاریخ ارزشمند آینده

شنبه, فروردین ۸م, ۱۳۸۸ | فن‌آوری اطلاعات | ۸ نظر

پدیده های مدرن، بویژه آنهایی که هنوز شناخت بشر از آنها به حد کافی نرسیده است و بررسی کامل آنها نیازمند گذشت زمان است معمولا علاوه بر ماهیت و کارکرد فعلی خویش شامل کارکردهای مهم دیگری هم هستند که مدتها بعد معلوم خواهند شد. شاید هنگامی که نخستین انسانهای غار نشین آثار و نوشته های خود را بر روی سنگها یا پوست جانداران هک می‌کردند هیچگاه فکر نمی‌کردند آن آثار علاوه بر کارکرد مخصوص به آن زمانشان، کارکرد و ارزش بیشتری در آینده پیدا کنند. اصولا در هر زمان دیگر هم وضع به همین شکل بوده است و آفرینش هر اثر یا سند معمولا به منظور استفاده در آن مقطع تاریخی بوده است. در خیلی از موارد ماندگاری یک سند یا اثر برای اینکه در همان ابتدا محو نگردد و سالها بماند و برای آیندگان، تاریخ گذشته را تشکیل دهد یک اتفاق ناخواسته بوده است.

مهمترین علت برای ماندگاری یک اثر خود اثر یا به عبارتی جنس رسانه تشکیل دهنده آن است. نگهداری طولانی مدت از آثار مکتوب و نوشته شده بر روی اجسام فیزیکی بسیار سخت و هزینه بر است. می‌توان گفت در مورد تمام  آثار تاریخی حتی اشیاء و عمارتهای باقی مانده بدلیل ماهیت تمام فیزیکی آنها نیز شرایط به همین شکل است. علاوه بر این هیچ تضمینی وجود ندارد آثار فعلی که تاکنون هزینه زیادی برای نگهداری آنها صرف شده است در آینده از بین نرود یا تحریف نشود.

آثار تاریخی علاوه بر شکل ظاهریشان حاوی یک پیام یا اندیشه هستند که ویژگی های زمان خود را بازگو می‌کنند و حفظ و نگهداری صحیح آنها بر ارزش آنها می‌افزاید. پدیده مدرن اینترنت را می‌توان یک بستر اعجاز برانگیز برای ثبت آثار تاریخی نامید. هیچیک از بسترها یا به عبارتی رسانه ها ویژگی که اینترنت دارد و آیندگان از این ویژگی پنهان مانده کنونی آن به قدر کافی بهره مند خواهند شد را ندارد. احتمال ماندگاری روزنامه ها و نشریات غیر الکترونیکی، فیلم و صداهایی که بر روی نوار، CD یا حتی کامپیوتر شخصی وجود دارند بدلیل اینکه نیاز به ابزار ذخیره سازی فیزیکی دارند در مقایسه با اینترنت بسیار کم است. البته باید گفت اینترنت هم از ابزار فیزیکی برای ذخیره سازی اطلاعات استفاده می‌کند اما در واقع تفاوتش با سایر رسانه ها این است که خود ابزار در دست آفریننده اثر نیست تا احیانا بخواهد در نگهداری آن اهمال کند.

شما چند صد سال دیگر را تصور کنید که هیچ یک از ما نیستیم و هر اثری از ما و دیگران که در اینترنت انتشار یافته است به یک اثر تاریخی برای استفاده آیندگان تبدیل شده است. اصولا هر اثری (اعم از عکس، نوشته، صدا، فیلم و…) که به اینترنت راه پیدا کند احتمال ماندگاری فراوانی دارد. با افزایش فن آوری ارتباطات و تکنیک های فنی ذخیره سازی اطلاعات هیچگونه نگرانی از وجود محدودیت در حجم ذخیره سازی اطلاعات در اینترنت وجود ندارد. اینترنت می‌تواند هر چه را که قابل تبدیل شدن به یک سند دیجیتال دارد در خود جای دهد و تا مدتها از آن نگهداری کند.

در این میان یک نکته قابل توجه وجود دارد و آن این است که با وجود آنکه اینترنت در مقایسه با سایر رسانه ها به طور کلی می‌تواند مدت بیشتری از یک اثر محافظت کند اما این میزان در درون خود آن نیز متفاوت است. بر خلاف تصور همگانی و قابلیت هایی که در حال حاضر سایتهای اختصاصی غیر رایگان برای صاحبان آنها دارد احتمال ماندگاری اطلاعات در شبکه های اجتماعی رایگان که تعداد زیادی عضو دارند خیلی بیشتر از سایتهای اختصاصی است. این موضوع به آن دلیل است که نگهداری از سایتهای شخصی معمولا بر عهده صاحبان آنها است و با کنار رفتن صاحب اصلی آن، احتمال از بین رفتن سایت بسیار زیاد است. راه نگهداری اطلاعات در سایتهای شخصی آن است که یا شخص دیگری وظبفه نگهداری از سایت را در آینده بر عهده بگیرد یا اطلاعات سایت شخصی در سایتهای دیگر کپی شوند تا احتمال ماندگاری آنها بیشتر شود.

موضوعی که گفته شد در شبکه های رایگان که افراد عضو آن می‌شوند (مثل سرویسهای وبلاگ نویسی) وضعیت متفاوتی دارد. چنین سرویس هایی بدلیل آنکه همیشه افرادی برای هدایت، نگهداری و پشتیبانی از آن وجود دارد این امکان وجود دارد که اطلاعات و نوشته های افراد برای مدت بیشتری باقی بماند و با درصد کمتری از بین برود. در میان همین سرویس های رایگان هم می‌توان درجه بندی نمود و گفت احتمال باقی ماندن اطلاعات در سرویس های خارجی (مثل سرویس وبلاگ Blogspot) در مقابل مشابه های ایرانی آن (مثل سرویس Blogfa) بیشتر است. چرایی این موضوع نیز بر می‌گردد به تیم پشت صحنه برای نگهداری اطلاعات در سرویس های رایگان خارجی که معمولا فنی تر و اصولی تر تشکیل می‌گردند و بدلیل حمایت شرکتهای بزرگ و وجود امکانات و منابع مالی گسترده، اطلاعات در آنها برای همیشه باقی خواهد ماند.

علاوه بر تمام آنچه از استفاده  آیندگان از آثار کنونی اینترنت ذکر شد باید گفت آثار موجود در اینترنت برای خود ما نیز در آینده نزدیک ارزشمند خواهد بود. اینترنت برای ما می‌تواند نقش یک دفترچه خاطره شخصی را بازی کند که می‌توانیم سالها بعد با مراجعه به آن، احوالات گذشته بر خودمان را بازخوانی کنیم. میکروبلاگها و سایتهایی مثل twitter که وظیفه اصلی شان ثبت لحظات کنونی هر کاربر آن است احتمالا در آینده ارزش فوق العاده جذابتری بیشتر از آنچه که امروز دارند پیدا خواهند کرد.

بدون شک اینترنت در آینده نزدیک، تاریخ را به یک علم کاربردی تبدیل خواهد کرد. شاید خوانده باشید که گوگل با همکاری دولت ایالات متحده، با استفاده از تحلیل جستجوهای اینترنتی مردم در مورد علایم و درمان‌های بیماری آنفلوآنزا، سرویسی به راه انداخته که همه‌گیری آنفلوآنزا را پیش‌بینی می‌کند. چنین کاربرد بدیعی در آینده، محدود به پیش‌بینی همه‌گیری آنفلوآنزا نخواهد ماند. در آینده که اینترنت مانند تلویزیون بسیار فراگیرتر از امروز می‌شود، دیگر لازم نیست سیاستمداران برای پی بردن به دغدغه‌های مردم باواسطه یا بی‌واسطه در بین مردم حضور یابند. کافی است وبلاگهایشان را مطالعه کنند، میکروبلاگ هایشان را تحلیل کنند و یا با بررسی محور غالب جستجوهای اینترنتی آنها به خواسته ها و انتقادات آنها در آن دوره زمانی یا چند دوره زمانی گذشته پی ببرند.

علم تاریخ در آینده جایی برای مخفی شدن باقی نخواهد گذاشت. فرض کنید که کسی الان دوره نوجوانی خود را طی می‌کند و فعالانه وبلاگ می‌نویسد، در انجمن های اینترنتی مشارکت می‌کند، با دوستانش در فیس‌بوک یا دیگر شبکه‌های اجتماعی تعامل می‌کند، اظهار نظرهای گاه تند و تیزی می‌کند و در مورد عادات و برداشت‌های لحظه‌ای‌اش می‌نویسد. آیا چنین اطلاعاتی چند دهه بعد که او به مقام مهمی رسیده است، نمی‌تواند اسلحه‌ای علیه خود او باشد؟! با همه گیر شدن اینترنت، دانش تاریخ آینده می‌تواند تمام زوایای زندگی یک فرد را مشخص کند و ارزیابی خود از شخصیت افراد را بصورت دقیق و کاربردی بیان کند.

پیش بینی می‌شود اطلاعاتی که در آینده با تحلیل اطلاعات اینترنت به دست خواهند آمد، کاربردی دوگانه ای بخود بگیرد. در عین حال که این اطلاعات می‌توانند با گوشزد کردن اشتباهات تاریخی، وسیله‌ای پیشگیری‌کننده برای عوام و خواص باشد و با وجود اینکه تاریخ‌نگاری را متحول خواهند کرد، می‌توانند اسلحه‌ای برای تضعیف اشخاص باشند.

جمله قصاری در مورد تاریخ هست که می‌گوید: «تاریخ به وسیله فاتحان نوشته می‌شود»، اما فناوری، نحوه نگاشته شدن تاریخ را سالهاست که تغییر داده است. تاریخ در حال حاضر به وسیله رایانه ها و کاربران عادی اینترنت نوشته می‌شود و هریک از آنها جزیی از تاریخ آینده محسوب می‌شوند. در نهایت باید گفت بی گمان اینترنت علاوه بر کارکردها و فواید امروزی اش به ابزار مجهزی برای تاریخ نویسان و تحلیل گران آینده تبدیل خواهد شد که با در دسترس قرار دادن انبوه اطلاعات طبقه بندی شده برای آنها روند تاریخ نویسی و تحلیلگری را مستند و متحول خواهد کرد.

پی نوشت: این مطلب در ویژه نامه نوروزی هفته نامه تابان هم به چاپ رسیده است.