گریز

۴ تحول آفرین عرصه فرهنگ قزوین

شنبه, آذر ۲۰م, ۱۳۸۹ | فرهنگ | ۱۱ نظر

چند سالی است که چند مجموعه فرهنگی در قزوین بوجود آمده اند که کارهای بسیار با کیفیتی ارائه می‌دهند. راستش هر بار که به طور اتفاقی با یکی از کارهای آنها برخورد می‌کنم بسیار شگفت زده می‌شوم که چه آدمهای خلاق و پرپشتکاری در این مجموعه ها فعالیت می‌کنند که اینگونه آثاری ارائه می‌دهند.

امروز که باز به طور اتفاقی با یکی دیگر از آثار مربوط به یکی از این گروهها به نام دو روزنامه «هیات امروز» برخورد کردم بسیار تحسینشان کردم که چنین اثر پرقدرتی ارائه داده اند که تقریبا از تمام نشریات قزوین یک سر و گردن بالاتر است. البته کارهای فرهنگی قبلی آنها مثل انتشار نشریه خمپاره، راه اندازی نگارخانه هنر پایداری، برگزاری سمینارهای مهدویت و … هم همینطور با کیفیت بود. من نمی‌دانم هر کدام از این کارهای فرهنگی مربوط به کدام گروه فرهنگی است اما نام آنها به عنوان ارائه دهنده این آثار برایم آشنا شده است.

مرکز علمی فرهنگی شهید آوینی، کانون فرهنگی امام حسین (ع)، هیئت خادمان المهدی و موسسه فرهنگی کمیل چهار گروه فعال فرهنگی قزوین هستند که کارهای فوق العاده حرفه ای ارائه می‌دهند. جالب است که مجموع آدمهای اصلی که در این گروهها فعالیت می‌کنند با هم مرتبط نیز هستند شاید بیش از ۲۰ نفر هم نشوند اما موثرترین کارهای فرهنگی کل قزوین را همین ها ارائه می‌دهند.

تا آنجا که متوجه شده ام این ۲۰ نفر در هر مرکز دیگر هم که راه یافته اند همینطور کارهای فرهنگی خلاقانه و حرفه ای ارائه داده اند. نشریه نگاه آزاد که در دانشگاه آزاد منتشر می‌شود نیز توسط تعدادی از همین ها منتشر می‌شود و آن هم کار حرفه ای است.

خوب می‌دانم که اینها همین الان با دست خالی و صرفا بر اساس علاقه خود دارند اینگونه موثر عمل می‌کنند و در انجام فعالیتهای خود با محدودیت های بزرگی مواجهند. ای کاش می‌شد به جای آدمهای بی هنر، بی خلاقیت و ناآشنا به فرهنگ که تنها بر اساس وظیفه سکاندار ارگانهای فرهنگی شهر شده اند و کارهای روزمره‌ی این وظیفه آنها را به خود سرگرم کرده است، مدیریت و سیاست گذاریهای ارگانهای فرهنگی دولتی شهر هم بدست همین ها می‌افتاد تا بتوانند با دست باز در انجام توانمندیشان، تحول اساسی در حوزه فرهنگ قزوین را رقم بزنند.

شب آفتابی را به قزوین بیاورید

جمعه, مهر ۲م, ۱۳۸۹ | فرهنگ | ۸ نظر

در روزهایی که گذشت برای انجام چند کار در تهران به سر می‌بردم. یکی از مهمترین اینکارها شرکت در نمایشی بود به نام شب آفتابی که به پیشنهاد چند نفر از دوستانم به مشاهده آن رفتم. به جرات می‌توانم بگویم که هیچکدام از شما تا حالا چنین نمایشی را ندیده اید و به ادعای برگزار کنندگان آنهم نخستین بار در جهان اسلام چنین نمایشی برگزاری می‌شود. این نمایش حیرت آور با بازی ۵۰۰ نفر بصورت زنده در میان میان کوه اجرا می‌شد و هر شب دو سه هزار نفری به مشاهده آن مشغول بودند! شب آفتابی روایت حضرت آدم(ع) و حضرت ابراهیم(ع) و حضرت موسی(ع) تا پیامبر و امام علی(ع) و امام حسین(ع) و پیروزی انقلاب و جنگ و تحمیلی و ظهور امام زمان(عج) است. در هر پرده از این نمایش جلوه های ویژه تصویری و صوتی بسیار پیچیده و پرباری اجرا می‌شود. از انفجار توپ و تانک تا جنگ و شمشیر بازی ۵۰۰ نفری و صلح و سایه سازی که شما حتی گرمای طبیعی بوجود آمده در صحنه را حس می‌کنید. شدت اجرای این نمایش به حدی است که در یکی از اجراهای آن کشته هم داده است! من هیچگونه نمی‌توانم این نمایش را توصیف کنم به طوریکه برادرم که همراهم به این نمایش آمده بود می‌گفت در سنگاپور -که جزء کشورهای جهان اول است- که بوده و در تاپ ترین نمایش آنجا شرکت کرده و گمان می‌کرده است دیگر نمایشی از آن سطح بالاتر وجود ندارد اما سطح اجرای این نمایش بالاتر از آن بود!

این یک موفقیت برای نمایشگران ایرانی است که توانسته اند چنین اجرایی را در این سطح داشته باشند که خیل خیل مردم را از گوشه و کنار ایران به تهران بکشانند. اما موضوع بسیار قابل توجهی که وجود دارد این است که شب آفتابی قصد دارد به استانهای مختلف سفر کند و در هر استان ۳۰ شب اجرا داشته باشد. تا حالا هم به استانهای خراسان رضوی، ایلام و همدان رفته و در هر استان یک ماه حضور و اجرا داشته است. مجموعه اجرایی شب آفتابی می‌گویند در صورت حمایت نهادهای هر استان به استان دعوت کننده می‌روند. این یک فرصت بسیار عالی برای نهادهای فرهنگی قزوین است که بتوانند شب آفتابی را به قزوین بیاورند و آن را در میان کوههای فدک اجرا کنند. شک نکنید که همین یک کار فرهنگی بسیار ماندگارتر، مفیدتر و موثرتر از همه کارهای فرهنگی انجام شده در قزوین مانند جشنواره، دوسالانه های خوشنویسی و حتی سیرک و نمایش آن سگهای کذایی است که تنها عده خاصی از آنها بهره‌مند شوند و دست آخر هم با کلی حرف و حدیث به پایان می‌رسند. دعوت یک شخصیت شناخته شده کشوری استان مانند ابوترابی از آنها و ایجاد اطمینان کافی برای برآورده سازی همه نیازهای گروه کافی است که برای نخستین بار قزوین را از این بحران فرهنگی و برنامه‌های کم مایه فرهنگی رهایی بخشد.