گریز

علی اکبر صالحی، رئیس جمهور آینده ایران

سه شنبه, بهمن ۵م, ۱۳۸۹ | سیاست | ۸ نظر

این روزها گمانه زنی ها درباره رئیس جمهور آینده ایران بسیار افزایش یافته است. هم اصولگرایان و هم اصلاح طلبان درصدد هستند تا از حالا برنامه های خود را روی فردی متمرکز کنند تا بتوانند سرمایه گذاریهای لازم را برای به قدرت رسیدن او انجام دهند. اگرچه عالم سیاست غیر قابل پیش بینی تر این است که بشود از حالا فردی را به عنوان نفر قطعی یازدهمین دوره ریاست جمهوری ایران اعلام کرد اما گمانه زنی ها و چرخش روی افراد مختلف این گمانه زنی ها را به نتیجه نهایی نزدیکتر می‌نماید.

گروهی بر این باورند رحیم مشایی محتمل ترین فردی خواهد بود که بر این کرسی خواهد نشست. این باور چندان قوی نیست چرا که عبور رحیم مشایی از شورای نگهبان حتی به عنوان کاندیداتوری نیز بعید می‌رسد. از سوی دیگر خود وی بارها و بارها عدم تمایل خود را برای ورود به این عرصه اعلام کرده است.

محمد باقر قالیباف، شهردار فعلی تهران گزینه بعدی رسیدن به این عرصه است. فعالیتهای سابق قالیباف نشان داده است گرایش وی به اصلاح طلبان بیشتر است و  این احتمال وجود دارد که وی حتی به عنوان کاندید اصلی اصلاح طلبان هم معرفی شود. اگر این اتفاق پیش بیاید شانس وی به عنوان یکی از رقیبان جدی انتخاباتی بسیار زیاد خواهد بود.

محمد حسن ابوترابی، نایب رئیس مجلس از گزینه های دیگر انتخاباتی است که علی رغم زمزمه های حضور او به عنوان کاندید ریاست جمهوری بعید به نظر می‌رسد که در نهایت مورد توجه اصولگریان قرار گیرد و به عنوان کاندید اصلی آنها وارد این عرصه شود. وی اگر خود چنین تصمیمی هم داشته باشد در نهایت به نفع کاندید اصلی اصوگرایان کنار خواهد کشید.

به نظر نگارنده اگر تغییر مهم و ویژه ای در جریان سیاست کشور پیش نیاید در نهایت «علی اکبر صالحی» به عنوان اصلی ترین کاندیدای اصولگرایان وارد صحنه خواهد شد و به عنوان رقیب اصلی اصلاح طلبان فعالیت خواهد کرد. علی اکبر صالحی متولد کربلا و بزرگ شده قزوین است. وی مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آمریکایی بیروت و دکتری را در علوم فنی و در سال ۱۹۷۷ از ام‌آی‌تی در آمریکا دریافت کرد. علی‌اکبر صالحی، با مرتبهٔ علمی دانشیار، عضو هیأت علمی دانشکده انرژی دانشگاه صنعتی شریف است. او بین سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۳ و ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ ریاست دانشگاه صنعتی شریف را بر عهده داشت و در آخرین سمت به عنوان رئیس سازمان انرژی اتمی ایران مشغول فعالیت بوده است. علی اکبر صالحی تا کنون کمتر در فعالیتهای سیاسی شرکت داشته است و از این جهت پیشینه یا لکه تاریکی که مانع حضور او در این عرصه شود ندارد. او چهره آرام، علمی و بدون جنجالی (بر خلاف احمدی نژاد) داشته است و بهره مندی از او برای جلوگیری از تکرار مسائل انتخابات ۸۸ بسیار محتمل خواهد بود. وی اخیرا در واقعه برکناری ناگهانی متکی به عنوان سرپرست و سپس وزیر پیشنهادی وزارت امور خارجه انتخاب گردیده است است و اگر بتواند تا یکی دو سال دیگر چهره فعلی خود را حفظ کند به عنوان کاندید اصولگرایان به میدان خواهد آمد. او در این عرصه خواهد توانست حتی بخشی از اصلاح طلبان را نیز به سوی خود متمایل کند و اگر مسئله خاصی پیش نیاید در نهایت برنده رقابتهای انتخاباتی خواهد شد.

اگرچه نباید از چهره های دیگر این عرصه نظیر علی لاریجانی (رئیس مجلس و رئیس فراکسیون اصولگرایان مجلس)، علی مطهری، احمد توکلی، حمید رسایی و … غفلت کرد اما باید توجه داشت که هر کدام از اینان بدلیل داشتن یک یا چند نقطه سیاه در کارنامه خود در نهایت موفق به حضور در این عرصه نخواهند شد یا به نفع کاندید مطبوع حزب خود کنار خواهند کشید.

درست است که نظر قطعی در اینباره بسیار دشوار است و هر آنچه گفته می‌شود از روی حدس و گمان است اما به طور قطع نخستین تصمیم برای حفظ حیات جمهوری اسلامی ایران در مرحله گذر از انتخابات یازدهم، گریز و پرهیز از بروز فتنه مجدد و مسائل آن خواهد بود.

تحریم، تلقین یا تهدید؟

دوشنبه, مهر ۵م, ۱۳۸۹ | سیاست | ۱ نظر

امروز به دعوت شورای عالی امنیت ملی کشور، برای شرکت در جلسه ای با عنوان تهدیدات به مقر این شورا واقع در منطقه پاستور تهران رفتم. شرکت کنندگان جلسه را وبلاگ نویسان شاخص کشور و همچنین دبیران و نمایندگان خبرگزاریها و پایگاه های خبری تشکیل می‌دادند. موضوع جلسه پیرامون تهدیدات و تحریم ها بود.

کارشناس جلسه که از بار علمی خوبی برخوردار بود به بررسی تاثیر تحریم ها و تهدیدات غرب بر وضعیت کشور و همچنین نقش رسانه ها پرداخت و سپس همین موضوع میان شرکت کنندگان به بحث گذاشته شد. نکته جالب توجه این بود که تعداد قابل توجهی از شرکت کنندگان و دعوت شدگان را وبلاگ نویسان و فعالین رسانه اپوزیسیون و منتقد دولت تشکیل می‌دادند.

طرفداران دولت معتقد بودند که اگرچه از زمان قطع مناسبات ایران و ایالات متحده جنگ امکان بالقوه ای بوده است اما فضای واقعی جامعه فعلی فضای تهدید نظامی نیست و نباید در رسانه ها اینگونه به افکار عمومی تلقین شود که هر لحظه ممکن است جنگی صورت پذیرد. تنها، تهدیداتی که هم اینک بصورت ترور صورت می‌پذیرد تهدیدات بی هدف و هدفهای کوری است که دشمن دنبال می‌کند. آنها همچنین بر این باور بودند که هدف از تحریمها، فشار بر مردم و ایجاد نافرمانیها و در نهایت تغییرات سیاسی و اجتماعی در داخل نظام است اما هر معضلی در ایران ناشی از تحریم نیست. بسیاری از کمبودها ناشی از ایرادات سیاست های داخلی و برنامه ریزی های داخلی است و آمار نشان می‌دهد که بسیاری از مشکلات اقتصادی نیز ناشی از تحریم نبوده است. یکی از شرکت کنندگان هم با تاکید بر این نکته که بسیاری از صبحتهای اوباما غیر واقعی و برای ثبات سیاستهای داخل کشورش مطرح می‌شود عنوان داشت: اوباما ناچار است بگوید تحریمها اثر کرده است و اگرنه پاسخی به ملت و جریانهای همسویش ندارد.

از سوی دیگر وبلاگ نویسان و فعالین رسانه منتقد به ارزیابی تاثیر تحریمها بر اوضاع اقتصادی کشور پرداختند. آنها معتقد بودند بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور مثل فقر، بیکاری بحرانهای شرکتهای اقتصادی و … به طور مستقیم به تحریم بر می‌گردد و این موضوع کاملا محسوس بوده است. آنها با بیان اینکه تحریم قشر متوسط و ضعیف جامعه را مورد هدف قرار می‌دهد تحریم را عامل موثری برای بی ثباتی اوضاع کشور ارزیابی کردند.

ادامه این جلسه سه ساعته و پرمحتوا به برگزاری جلسه بعدی موکول شد اما نکته ای که هر دو طیف اشتراک نظر داشتند این بود که سطح مطالعه، تحقیق و واکاوی فعالین رسانه در مورد مسائل کشور بسیار کم است و این رسانه ها نیازمند این هستند که با قدرت و توان بیشتر منابع و تحلیل های خارجی را مورد بررسی و ارزیابی قرار دهند.