گریز

عواطف انسانی و احساسی دلیل گذشت از مجرمین «جامعه ستیز» نیست

دوشنبه, خرداد ۱۰م, ۱۳۸۹ | از دیگران | بدون نظر

جناب آقای خدابخش
با سلام و احترام

به دنبال انتشار مصاحبه دادستان محترم عمومی و انقلاب قزوین با خبرگزاری ایسنا در خصوص قطع ید سارقان، یکی از وکلای دادگستری مبادرت به نگارش نقدی از روی احساس به این مصاحبه نموده است. لذا به واسطه مبنای احساسی دیدگاه نقادانه ایشان و با تاکید بر موازین عدالت و حقوقی، ضمن احترام به دیدگاه ایشان ذکر چند مورد را ضروری و لازم می‌دانم.

علت اصلی اینکه برخی جرایم افزایش پیدا کرده اند چیست؟ آیا علت اصلی، اجرا نشدن احکام و مجازات های در نظر گرفته شده بطور قاطع نمی باشد؟ فلسفه و علت وضع قوانین جزایی در قانون مجازات اسلامی و سایر قوانین جزایی چه بوده است؟

به نظر راقم این سطور و بطور قطع و یقین منظور از قطع ید سارقان ، سارقانی می باشند که سرقت حدی انجام داده و سرقت حدی، سرقتی است که کلیه شرایط و خصوصیات ماده ۱۹۸ ق . م . ا را داشته باشد و راه های ثبوت سرقت حدی را ماده ۱۹۹ . ق . م . ا  بیان کرده است و باید طبق قانون با اینگونه سارقان برخورد نماید و به هیچ وجه اجرا کردن قوانین جزایی را نباید ترویج خشونت بدانیم. اگر قائل به نظر منتقد محترم باشیم باید کسی را که مرتکب قتل عمدی شده و جرم آن احراز گردیده و اولیاء دم نیز تقاضای قصاص قاتل را نموده اند، ترویج خشونت بدانیم و از قصاص قاتل صرف نظر کنیم!!! در این صورت به اصطلاح عامیانه آیا سنگ روی سنگ بند خواهد شد؟

همچنین اقدامات تادیبی و تربیتی در قانون ما پیش بینی شده و مواردی را که نیاز به اقدامات تامینی و تربیتی داشته باشد را قضات محترم در نظر گرفته و دستورات لازم را در این خصوص اعمال می نمایند. در این جا منتقد محترم باید بین سرقت حدی و سرقت تعزیری تفکیک قائل می شد و سرقت حدی و یا سرقت های ورود به عنف و سرقت های همراه با آزار و اذیت و مواردی دیگر که در قانون بیان شده مواردی هستند که قانون مجازات اسلامی، مجازات آن را تشدید کرده و از مواردی نیستند که به راحتی بتوان از آن ها گذشت. حتی جامعه آن را نمی پذیرد که دستگاه قضایی کوتاه بیاید به این بهانه که این چنین مجرمانی به جامعه برگردند!!! و از اجرای مجازات در خصوص این افراد صرف نظر نماییم.

بنابراین قوانین پیش بینی شده باید قاطعانه اجرا و مجازات های این گونه جرایم برای مرتکبین آن تشدید یابند. مضاف بر آن جامعه باید تا چه زمانی خسارت ها و زیان های مجرمینی که جامعه ستیز هستند را پرداخت نماید؟ مرتکبین جرایم سنگین از قبیل سرقت مقرون به آزار و عنف را نباید با مجازات های سبک مجازات کرده و آیا محاکم نباید سرقتی را که حدی است و با توجه به اینکه مجازات سرقت حدی نیز به صراحت در قانون بیان شده است را اجرا کنند؟ عدالت ایجاب می کند بین مجرمین جرایم سبک و سنگین تفکیک قائل شد، ضمن اینکه مطالبی را که منتقد گرامی بیان نمودند مدنظر مجریان عدالت به ویژه دادستان محترم می باشد و ما نباید با الفاظی نظیر تهدید، ارعاب و زور و خشونت مانعی برای اجرای قانون ایجاد کنیم. ضمن اینکه تمام مسئولین عزیز به ویژه دستگاه عدالت گستر قضایی، فکر چاره اندیشی و تصمیماتی که به نفع مردم و جامعه و بازگرداندن مجرم به جامعه باشد می باشند و این دلیلی بر عدم اجرای قوانینی که به تصویب وکلای ملت رسیده و شورای محترم نگهبان نیز آن را مطابق با قانون اساسی و شرع مقدس اسلام دانسته نمی باشد و اگر قوانینی را که به گفته  ایشان در طول سه دهه گذشته کاربرد چندانی نداشته اند، اجرا می شد دیگر شاهد افزایش جرایمی این چنین در سال های اخیر نمی بودیم. پس بیاییم با احترام به قوانین در اندیشه اجرای احکام شرع و مجازات متعدیان به مال و اموال مردم  باشیم.

امضاء محفوظ
کارشناس ارشد حقوق

روزگار فتنه

چهارشنبه, اردیبهشت ۱۵م, ۱۳۸۹ | از دیگران | Comments Off

یکی از خوانندگان وبلاگ با اسم و آدرس ایمیل محفوظ، نوشته ای با عنوان «روزگار فتنه» برایم ارسال نموده و خواسته آن را منتشر کنم. بدون هیچگونه توضیح دیگری آن را بخوانید:

الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِکَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ
به سخن گوش فرامى‏دهند و بهترین آن را پیروى می‏کنند اینانند که خدایشان راه نموده و اینانند همان خردمندان (سوره زمر،آیه ۱۸)

جزو معدود دلخوشی هایم در این روزگار غریب خواندن ستونی در نشریه ای باسابقه به قلم روزنامه نگاری با سابقه تر است که سال ها به ما آموخت رسالت روزنامه نگار تاباندن نور بر تاریکی هاست و صد بار هشدار داد مواظب باشید که نور، چشم خفاشان را می‌آزارد و خواب خفتگان را بر هم می‌زند. شنیدم که قرار است نمایشگاه حیوانات خانگی پس از سابقه دوبار برگزاری در کشور میهمان قزوینی ها شود اما ناگهان مجوز آن لغو شد. حسن شکیب زاده که روح بلند و نفس آزاده اش اجازه نمی‌دهد بر خلاف آنچه به ما آموخته عمل کند و به گفته حافظ بزرگ مصداق واعظانی باشد که «چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند» مثل همه این سال ها پیشگام شد و نسبت به تضییع حق برگزار کننده نمایشگاه، شانتاژ رسانه‌ای ماجرا و تضعیف جایگاه فرماندار قزوین اعتراض کرد. وقتی حرف حساب نداشته باشی طبیعی است که فتنه آغاز می‌شود. دستور حمله صادر شده و همه دست بکار می‌شوند. شورای سیاستگذاری رسانه‌های اصولگرای استان قزوین آتشبازی را آغاز می‌کند و سیاسیون همسو با آنها حمله را پی می‌گیرند. آسمان و ریسمان را به هم می‌بافند تا ثابت کنند که تنها آنان نگران امام و ولایت و اسلام و انقلاب و شهدایند و بس! ادعاهای واهی و کذب که جای تکرار و پاسخ به آنها در این مقال نیست و از زبان طرفین درگیر در ماجرا به آن بارها و بارها پرداخته شده است و من و شما به دستور قرآن باید بخوانیم و بهترین را انتخاب کنیم.

وقت انتقام گیری و عقده گشایی است پس عباراتی همچون «عنصر یا عامل مصادره کننده همه وصایا و دست نوشته‌های شهدا»، «ستون نویس نشریات مخالف نظام و رهبری»، «تهاجم قلمی مدعیان دفاع از شهدا که پنهانی با نشریات مخالف نظام همکارند» و نظایر آن در بیانیه ها و وبلاگ ها منتشر می‌شود و ناگهان همه یادآور می‌شوند که شکیب زاده برای ترویج تفکر شهدا هیچ کاری نکرده و به جای پاسخ شعار تحویل می‌دهد و از فرافکنی اش حال خیلی ها بهم می‌خورد. این ادبیات برایم خیلی آشناست. در روزگاری که در محضر استاد مشق روزنامه نگاری می‌کردم و کنار بعضی از همین بیانیه نویس های امروزی الفبای نوشتن را از او می‌آموختیم! این واژگان بر زبان خیلی از اینها بود و چماق در دستشان! امروز فقط جای چماق و قلم عوض شده و رسالت قلم پایمال که آن هم به مصلحت روزگارست وگرنه قلم در ظاهر دیده می‌شود و داغ و درفش در جای دیگر برای آنها هنوز عزت دارد و کاربرد فراوان.

روزگار فتنه است. چه کسی گفته آبروی مومن حرمتی بالاتر از کعبه دارد یا اخلاق باید سرمنشا همه رفتارها و گفتارهای ما باشد. مظلوم همانی است که ما می‌گوییم نه آن کس که حقش ضایع شده و هر کس با ما نیست، مثل ما نمی‌اندیشد و سلیقه ای دیگر دارد لاجرم فتنه گر و معاند و مصادره گر است و محکوم به فنا که همه و همه از رییس سازمان بنیاد شهید و مدیرکل ارشاد گرفته تا دادستان باید برای نابودی اش هم قسم شوند وگرنه در اصولگرایی شان تردید باید کرد.

دریغ که یک پاسخ شایسته و استدلال منطقی در پاسخ به نوشته های شکیب زاده ندیدم و نگاهی به سابقه فعالیت های او در عرصه روزنامه نگاری، ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و ایثارگری اش در سال های دفاع مقدس تردیدی در اصالت نگرانی های او  برایم باقی نمی‌گذارد. در این سال ها ندیدم کسی به غیر از او با هزینه شخصی اش همت کند تا برای شهید بابایی سایتی ایجاد نماید یا کسی در میان اهالی مطبوعات غیر از او در دوران سردبیری اش به طور منظم  صفحه ای ویژه ای فرهنگ ایثار و شهادت منتشر کند یا عمرش را برای انتشار خاطرات شهدا، آزادگان و ایثارگران صرف نماید. هزاران مطلب، وصیت نامه، خاطره، دست نوشته، مصاحبه، گزارش و … در نشریات محلی قزوین از سال ۶۴ تا امروز، ده ها جلد کتاب در حوزه فرهنگ ایثار و شهادت، ده ها مراسم و برنامه فرهنگی – هنری در گرامیداشت شهدا و … اگر برای درخشان و پربار بودن کارنامه یک فعال فرهنگی که بی ادعا و منت کار کرده و چشم انتظار کسی نمانده و نمی‌ماند کافی نیست دیگر چه باید کرد؟ در سلامت نیت این مرد نیز همین کافی است که تا امروز حتی در یکی از مطالب، کتب یا برنامه های اجرا شده از سوی ایشان رنگ و بوی خاصی که بیانگر سوءاستفاده از این حوزه مقدس بوده باشد مشاهده نشده و همه نشریات از اصلاح طلب تا اصولگرا از انتشار آنها استقبال کرده اند. مطمئن هستم اگر غیر از این بود، داد همین دوستان زودتر از بقیه در می‌آمد وکفن پوشان به خیابان های قزوین می‌آمدند. بد نیست نگاهی به رنگ و بوی دیگر اقدامات صورت گرفته توسط سایرین و به ویژه افراد همسو با معترضین بیندازیم تا ببنیم چه کسانی از شهدا و خانواده شان ، جنگ و دفاع مقدس برای تصاحب قدرت و موقعیت سوءاستفاده می‌کنند و نام شهید را دستاویز اغراض سیاسی و برنامه های انتخاباتی و ارتقای خود قرار می‌دهند. به دوستان عزیز در شورای سیاستگزاری روزنامه های اصول گرا هم پیشنهاد می‌کنم به جای وقت گذاشتن برای نوشتن این گونه بیانیه ها کمی برای ارتقای محتوای نشریات خود وقت بگذارند و اگر دغدغه شهدا را دارند و شکیب زاده را عامل مصادره کننده وصیتنامه آن رادمردان می‌دانند همت کنند و صفحه ای ویژه برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت منتشر کنند نه اینکه در کنار حجم بالای رپرتاژ آگهی های رانتی، ستون تولیدی امثال شکیب تنها مطلب خواندنی غیر سفارشی نشریه شان باشد. اگر اوضاع جامعه خوب نیست ایراد حتما از شکیب و امثال او نیست شاید ما کم کاری کرده ایم.

آینه چون رو تو بنمود راست / خود شکن آیینه شکستن خطاست

شکیب زاده و امثال او – که امروز آهسته در حال فراموشی هستند یا به همت مدعیان اصولگرایی در حال نابودی- از سال های دفاع مقدس نوری به همراه دارند که یادگار همرزمان شهیدشان است و راهنمای دنیا و دستگیر آخرتشان! به قول بهمنی عزیز :
«نمک سوده تر از آنی که زمان فاسدت کند
ای برگذشته از آب و
خاک و
هوا و
آتش!»

یک شاگرد کوچک استاد شکیب زاده