گریز

گریز از انتقادات از مسیر بهانه جویی نمی گذرد

دوشنبه, تیر ۲۱م, ۱۳۸۹ | رسانه | ۳ نظر

این مطلب برای آنهائیکه انتقادات و مسائل بین من و اداره ارشاد و همچنین صدا و سیما و مخابرات برایشان سوال برانگیز شده است ارزش خواندن دارد. بنابراین اگر این موضوعات را دنبال نمی‌کنید بهتر است وقت خود را برای خواندن این مطلب صرف نکنید.

علاوه بر روابط عمومی و عضو بسیج هنرمندان اداره ارشاد، مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین هم در جلسه شورای مرکزی خانه مطبوعات علیه بنده به ایراد سخنرانی پرداخته است. تاکنون فکر می‌کردم تنها مدیریت او با ضعف روبرو است اما در پاکی، اعتقاد و تدین او شکی نیست اما حالا این موضوع هم برایم سوال برانگیز شده است.

جالب است که در همه این صحبتها با فرار از اصل موضوع، علت انتقادهای من از آنها به موضوعات کاری ربط داده شده است و بحث های بی ارزشی همچون سایت و .. مطرح شده است. باید بگویم که این موضوع اصلا آنقدر اهمیت ندارد که حتی بخواهم راجع به آن صحبت کنم چرا که برای من و بسیاری از طراحان وب این یک موضوع عادی و طبیعی است که نتوانند یا نخواهند طراحی سایتی را انجام دهند. برای من هم بارها این موضوع اتفاق افتاده است و اتفاقا آخرین بار آن هم مربوط به سایت سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری قزوین بود که دو طرف مایل به همکاری نبودیم اما چرا یک خط در مورد آنها ننوشتم؟ یا مثلا الان که مشغول طراحی سایت سازمانهای حج و زیارت و نظام مهندسی هستم باید از آنها تعریف و چابلوسی کنم؟ اصلا برای این حقیر که طراحی و پشتیبانی سایتهای ملی و دو تن از سران نظام را در دست دارم و با کمبود زمان هم در این رابطه مواجهم قابل قبول است که بیایم بخاطر از دست دادن سایت اداره ارشاد قزوین چنین موضع گیری در وبلاگم داشته باشم؟ البته باید بگویم اداره ارشاد از روی ناآگاهی در طراحی سایت جدیدش ۳ تخلف مهم (استفاده از سرویس دهنده امریکایی، استفاده از نرم افزار OpenSource، نزول PageRank) مرتکب شده است که هیچ نهادی در قزوین چنین تخلفاتی انجام نداده است و این را هم همان زمان از سر دلسوزی طی گزارشی مفصل به آنها متذکر شدم که اگر آنها را برطرف نکنند پس از مدت کوتاهی اعتبار و آبروی آنها در این زمینه زیر سوال خواهد رفت. البته باید تاکید کنم که این مسئله در خیلی از نهادهای دیگر هم صادق است که فکر می‌کنند راه اندازی سایت مثل طراحی و نصب یک بنر تبلیغاتی در سطح شهر یا چاپ یک کتاب است که هر آنچه می‌بینند کل کار انجام شده است! غافل از آنکه مسائل پنهان و پشت پرده سایت آنقدر زیاد است که اگر طراحی یک سایت بدون مشاوره تخصصی انجام پذیرد مشکلات و پیامدهایی خواهد داشت که کمترین آن صرف هزینه دوباره خواهد بود.

عده ای دیگر انتقادهای من از آنها را مربوط به دستهای پشت پرده ای همچون سپاه یا کاظم‌پور می‌دانند که بنده را هدایت می‌کنند! این دیگر مضحک تر از موضوع قبلی است چراکه فکر می‌کنم در تمام عمرم بیش از یکی دو بار به سپاه برای کار اداری مراجعه نکرده باشم. انتقادهای من از ارشاد هم زمانی که کاظم‌پور در اداره ارشاد بود شروع شد و اتفاقا این موضوع می‌توانست برای او خیلی بد تمام بشود (که همینطور هم شد!). حالا چطور می‌شود کسی من را هدایت کند که هدایت‌هایش به ضرر خودش تمام شود؟

خیالتان راحت باشد که انتقادهای من از ارشاد نه آن علل های بی ارزش را دارد و نه دستهای پشت پرده! علاوه بر ارشاد من چه خصومت شخصی با صدا و سیما و مخابرات می‌توانم داشته باشم که انتقادات به آنها هم در این روزها به اوج خود رسیده است. جالب آنکه وقتی با روابط عمومی مخابرات در این رابطه صحبت می‌کردم می‌گفت من انتقادات را می‌بینم اما چون برای پرسش و انتقاد به سراغم نیامدید پاسخی ندادم! حساب کنید در زمانی که روابط عمومی‌ها برای روشن سازی خدماتشان در رقابت هستند روابط عمومی مخابرات قزوین انتقادهای وسیع رسانه ای را می‌بیند اما منتظر نشسته است تا حتما منتقد به سراغ او برود و پاسخ بدهد! داشتم به این فکر می کردم که فرق روابط عمومی ارشاد با مخابرات این است که روابط عمومی ارشاد حداقل بصورت غیر رسمی در وبلاگش جوابی می‌دهد و باعث می‌شود ما هم پاسخی دهیم و این گفتمان ادامه پیدا کند اما روابط عمومی مخابرات که از پایه خود را در مقام پاسخگویی به افکار عمومی نمی‌داند! البته خب سرانجام این عمل هم این می‌شود که یک مسئله رسانه ای فراتر از انتقاد مردمی و رسانه ها رفته و به تذکر به وزیر در مجلس بیانجامد که آنوقت دیگر جمع کردنش به این آسانی ها ممکن نیست. در مورد ضعف های مدیر صدا و سیما که لازم به توضیح اضافی نیست که حداقل نوع رفتار و کردار ناشایست او در قبال اشخاص مختلف و شیوه انتخاب معاونین و مشاورینش زبانزد خاص و عام شده است.

خلاصه اینکه همانطور که می‌بینید و قبلا هم گفته ام واقعیات و ضعف ها منتشر شده در هفته های اخیر در سه نهاد مربوطه وجود دارد و چه من بگویم و چه نگویم و هر بهانه ای هم که بیاورند به هر حال راهی برای تکذیب یا گریز از این واقعیات نیست.