گریز

در سوگ قلمی که دیگر نمی‌تواند بنویسد

شنبه, تیر ۲۷م, ۱۳۸۸ | وبلاگستان

پرده اول: تعطیلی وبلاگ «نون و القلم» من را شک زده کرد. نه مثل آن شوکها که هر روز به آن برخورد می‌کنم و می‌کنیم و مقداری اش هم در لینکدونی من منعکس می‌شود. چیزی بالاتر از شوک. اسمش را هرچه می‌خواهید بگذارید، بگذارید. چند بار رفرش کردم و با او تماس گرفتم. گوشی را بر نمی‌داشت. گفتم شاید وبلاگش هک شده و شخص دیگری این نوشته را به جای او نوشته است. خودش تماس گرفت. بهت زده از او جریان را پرسیدم. متاسفانه واقعیت داشت. نون و القلم تعطیل شد. آن هم نه موقت. بلکه برای همیشه!

پرده دوم: چند ماه پیش در مصاحبه ای که با هفته نامه حدیث در مورد وبلاگها داشتیم، ایمان حیاتی به عنوان آخرین سوال از من پرسید: بهترین وبلاگ قزوین کدام است؟ گفتم: «نون و القلم». اما بعد فکر کردم شاید این شائبه ایجاد شود که من دارم از وبلاگ خاصی حمایت کنم و به طور ضمنی از او خواستم که این سوال و جواب را نادیده بگیرد و منتشر نکند. خودش هم اذعان داشت که نون و القلم جزء دسته وبلاگهای عالی است و البته همانجا ایراداتی به منابع و شیوه گردآوری مطالب این وبلاگ هم مطرح شد. اما مهم نتیجه کار بود که سعید علیخانی با کمی اغماض از سوی ما به نتیجه مورد نظر می‌رسید. نتیجه منتشر شده اش برای همگان مفید بود و ارزشمند.

پرده آخر: خود سعید علیخانی چند بار به من در مورد فشارهایی که به بهانه وبلاگش بر او صورت می‌گرفت سخن گفته بود. اینکه حتی اگر هیچ کس هم وبلاگش را نخواند بر حسب وظیفه آن کار را خواهد کرد. و اینکه اگر همین مطالب را به طور اختصاصی برای روزنامه های سراسری بنویسد چه درامدی خواهد داشت. اما او بدون چشمداشت می‌نوشت و گاهی هم همین مطالب را در روزنامه های ایران و جام جم می‌دیدم که از وبلاگش برداشته اند و منتشر کرده اند. به هر حال وبلاگستان قزوین یک نویسنده ارزشمند را از دست داد. این موضوع بسیار جای تاسف دارد. هم برای ما و هم برای آنانیکه به جای تحسین او را تنبیه کردند. وبلاگ نون و القلم برای همیشه در عرصه تاریخ مجازی باقی خواهد ماند.

۷ نظر برای در سوگ قلمی که دیگر نمی‌تواند بنویسد

دیدگاه شما