گریز

آب و هوای ۸۸ وبلاگ حسین درخشان

سه شنبه, آبان ۲۱م, ۱۳۸۷ | دسته‌بندی نشده | ۱۵ نظر

از تلگراف نگاری آن هم به شکل شماره بندی خوشم نمی‌آید اما بعضی وقتها شرایط طوری می‌شود که آدم مجبور می‌شود به این شکل بنویسد و راه دیگری هم نیست. این پست تلگرافی که تیترش هم ترکیبی از موضوعات ۴ تلگراف است را بخوانید.

۱- از امروز تا آخر هفته در مشهد و طبق معمول در منزل خواهرم هستم. اینجا هوایش خیلی سردتر از قزوین است و سوز وحشتناکی دارد. کلا هوای قزوین همیشه بهتر از مشهد است و تنها چیزش هم که بهتر است همین آب و هوایش است. فکر می‌کنم اگر تغییر آب و هوای قزوین هم دست قزوین و تعدادی از مدیرانش می‌افتاد آن را هم به نابودی می‌کشاندند!

۲- چند تا وبلاگ نسبتا بدردبخور قزوینی دیگر کشف کردم که به لیست وبلاگهای این کنار اضافه کردم. لیست این وبلاگهای تازه به این شرح است:
وبلاگ رضا شیخ محمدی (پسر آیت الله محمدی تاکندی)
سیم خاردار (مصطفی کاظمی، روزنامه نگار)
پیکسلهای سوخته (محمود صارمی)
دست نوشته های من (حمید رضا دودانگه)
فقر فلسفه (محمد غزنویان)
رها نشده
سرزمین رویاهای من
وبلاگ حمید مهرآذر
سرگردانی های یک غریبه
پوتشکا
به آفرید

۳- حدود ۱۰ روز است که از حسین درخشان خبری نیست و این موضوع من را به شدت نگران کرده است. آخرین باری که قبل از این غیبتش با او صحبت کردم گفت که هنگام ورود به ایران پاسپورتش را گرفته اند و بعد به او گفته‌اند با او تماس می‌گیرند. می‌گفت منتظر است که با او تماس گرفته شود و برای گفتگو و حل مسائل مراجعه کند. حالا فکر می‌کنم تماس و مراجعه انجام شده است اما نمی‌دانم چه اتفاقی برایش افتاده که نه وبلاگش را بروز می‌کند و نه هیچ خبر دیگری از او است. او جدا از نگرش های سیاسی اش، پدر وبلاگهای فارسی است و امیدوارم اتفاق بدی برایش نیفتاده باشد.

۴- این قضیه جمع آوری ۸۸ امضا در هر استان که برای حمایت از حضور خاتمی در انتخابات در حال انجام است در قزوین به جاهای جالبی رسیده است. تعدادی از اصلاح طلبان می‌گویند که فراموش شده اند و کسانیکه برای گرفتن امضا انتخاب شده اند شایستگی انجام چنین کاری را ندارند. از سوی دیگر امضاگیرندگان هم عنوان می‌کنند که کسی فراموش نشده است بلکه آنها شایسته و صلاحیت حضور در این لیست را نداشته اند. خلاصه اینکه از آنجا که ظاهرا قرار است مدیران دولت خاتمی(که حالا اصلا معلوم نیست بیاید یا نیاید) در هر استان از بین همین ۸۸ نفر انتخاب شوند فعلا در «اردوگاه» اصلاح طلبان جنجال جالب توجهی در جریان است.

نرم خبر، سخت خبر

یکشنبه, آبان ۱۹م, ۱۳۸۷ | رسانه | ۳ نظر

کسانیکه مخاطب دائمی سایت قزوین نت هستند احتمالا چند وقت است احساس کرده اند اخباری که به عنوان خبر اول سایت انتخاب می‌شود با قبل تفاوت پیدا کرده است. قبلا خبر اول معمولا مربوط به سخنان استاندار و شهردار و ابوترابی و خلاصه یکی از مسئولین بود اما چند وقت است احساس کرده ایم مردم از این حرفها خسته شده اند. کلا از سیاست و نقل قول این حرفهای تکراری از این آدمهای تکراری خسته شده اند و به خبرهایی که بیشتر با هنر، احساسات یا رفاه خودشان مربوط می‌شود علاقه بیشتری نشان می‌دهند.

این حدس کاملا درست بود. مثلا روزی که خبر مربوط به برگزاری جشنواره شیرینی‌های سنتی را به عنوان خبر اول انتخاب کردیم چند ایمیل داشتیم که مکانش کجاست و چطور می‌شود در آن شرکت کرد. (البته بماند که بعدا اعلام شد برگزار نمی‌شود و فعلا لغو شده است!). این موضوع خیلی جالب بود. به نوعی می‌خواهم بگویم مردم به نرم خبر علاقه بیشتری پیدا کرده اند. اخباری که در حوزه هنر، ورزش، سرگرمی و … هستند از اخباری که در حوزه‌هایی مثل سیاست یا اقتصاد هستند در نزد عامه مردم مخاطب بیشتری دارد. البته نرم خبر مربوط به شکل نگارش یک خبر است و حتی می‌شود یک خبر سیاسی یا اقتصادی شق و رق را هم بصورت نرم نوشت (که آنوقت خیلی هم جالب می‌شود) اما من می‌خواهم بیشتر از این واژه برای توضیح موضوع خبر استفاده کنم.

داشتم می‌گفتم اخبار نرم و حسی مخاطب بیشتری دارند البته به این هم معتقدم که هیچکدام نباید فدای دیگری شود. هر دو درجه اهمیت خود را دارند اما فکر می‌کنم در رسانه‌های قزوین اخبار نرم خیلی محجور مانده است و به آن بها داده نمی‌شود. من دوستان فراوانی دارم که اصلا نمی‌دانند نام استاندار قزوین چیست و وظیفه نمایندگانشان چیست اما به رفاه و احساسات خودشان اهمیت فراوانی می‌دهند. اینکه دائم اخبار تکراری نقل قول از مسئولین منتشر شود و هیچ ساختار نو و خلاقانه ای در زمینه انتشار اخباری که جنس غیر تکراری داشته باشند دیده نشود باعث انزجار مخاطب از رسانه می‌شود. موضوعی که گفتم حتی به نحوه نگارش اخبار هم مربوط می‌شود که اندکی سعی نمی‌شود تا حتی همان اخبار شق و رق اقتصاد و سیاست به شیوه نرم و احساساتی نگارش شود و با مخاطب ارتباط بیشتری برقرار کند.

رسانه‌ها برای رفع نیاز مخاطبان آنها فعالیت می‌کنند و درحال حاضر و با این شیوه خبررسانی (چه از نظر موضوع و چه از نظر ساختار خبر نویسی) بخش عظیمی از نیازهای مخاطبانشان نادیده گرفته می‌شود. رسانه نباید خودش را به پایگاه دائم سخن پراکنی مسئولین تبدیل کند. به نظرم یک حرکت جدی لازم است تا رسانه‌ها به سمت ساختار شکنی گام بردارند و از آن پیله ساختار و محتوای سنتی که دور خودشان تنیده اند بیرون بیایند. البته منظورم ازاین ساختارشکنی حرکت به سوی زرد شدن رسانه نیست بلکه ارائه محتوا در قالب مخاطب پسند و جذب او به سمت رسانه است. چنین چیزی برای قزوین که از در و دیوار آن بوی افسردگی و مردگی می‌بارد حداقل باعث زنده شدن رسانه‌های آن خواهد شد.