گریز

علیرضا ی عزیز، قصدم پاسخ گفتن به نوشته ات نیست. اما چند نکته ای را لازم می بینم برای یادآوری عرض کنم.
در اینکه هر کسی برای خود شخصیت ای دارد و زندگی شخصی ای و ما هم حق نداریم به هیچ عنوان به آن تعرض کنیم کاملا درست و از بدیهیات به شمار می رود.
اما باید بدانیم که فرد در چه جایگاهی قرار دارد. اینکه محمد خیرخواه یا علیرضا خدابخش دچار این اشتباه شوند شاید آنقدرکه اگر یک
مسوول دولتی این کار را انجام دهد بزرگ نباشد. من نمی توانم حرفت را قبول کنم و ساکت گوشه ای بنشینم، وقتی می بینم در گوشه ی دیگری از شهر، خواهر نوعی من، برای اینکه نخواسته مثلا” شلوارش کثیف شود آن را داخل چکمه اش گذاشته شماتت می شود و
در مقابل همگان به او بی احترامی می شود و آبرویش می رود، آیا می توانم ساکت بنشینم و به چرایی این سکوت فکر کنم؟ آیا سنجش مسلمان بودن یک فرد اعتقاداتش اش است یا جای مهر روی پیشانی اش؟ و آیا به شلواری است که داخل چکمه اش می گذارد است یا آنچه در دل دارد و غیر از خدای هم کسی از آن خبر ندارد؟ (هر چند که نه از آن رفتار می کنم و نه از این)
آری، تا وقتی این موضوع شخصی است که در مکان شخصی و خصوصی طرف، اتفاق بیافتد نه در مکانی وسط شهر. هرچند که آنقدر افسار گسیخته شده ایم که حتی به اماکن خصوصی افراد هم رحم نمی کنیم چنان که دیدم به طور رسمی آن طور که فرماندهی نیروی انتظامی آمار داد ۳ میلیارد تومان فیلم خصوصی یک بازیگر بیچاره در بین مردم فروخته شده است حال که آمار واقعی آن را
خدا می داند. و جالب آنجا که فرد مقصر بازیگر بیچاره است نه آن کسی که فیلم را در میان مردم پخش کرده!
از مسلمانی صحبت کردی. آیا اگر این آدم مسیحی و یهودی وحتی بی دین بود حق چنین کاری را داشت؟ آیا دین دیواری است برای گناه کردن ما؟ آیا تعریف مسلمان واقعی را آن طور که قرآن گفته می دانیم؟ “آیا مردم گمان می کنند به صرف اینکه گفتند ایمان آورده ایم به حال خود واگذار می شوند و مورد آزمون قرار نمی گیرند؟ عنکبوت - ۲ ” یا آنجا که از قرار ندادن نام خداوند برای سرپوش
مقاصد خود سخن می گوید. (مجادله ۱۶). چه بسا که با وجود این نور حقیقت (قرآن)، ما که ادعای مسلمانی داریم کارمان بسی دشوار تر از کسی است که به آن اعتتقاد ندارد. ترسم که به کعبه نرسی ای مرد اعرابی این ره که تو می روی به ترکستان است
کاری باید کرد….

تنها در مورد مسلمانی بگویم که اگر متن من را با دقت تر بخوانی در درجه اول انسانیت او بدون در نظر گیری دین او را مورد توجه قرار دادم و بعد به مسلمانی او اشاره کردم. آن هم بخاطر حدیثی از پیامبر است که در آن به مسلمانی طرف تاکید کرده اند.

آخه اگه شما هم یک هفته قبلشو میدیدی که توی یک مدرسه دخترانه در مورد خدا و پیغمبر حرف میزد و تسبیح آب میکشید شاد دیگه نظرت این نبود!!!

۱-این واعظان کین جلوه در مهراب و منبر می کنند چون به خلوت می روند ان کار دیگر می کنند.
۲-شما که گزارشگر هستید بهتر است در مورد خانوم طرف مقابل ایشون هم تحقیق کنید ببیند چه جوری با ایشون آشنا شدن؟ و اینکه آیا ارتباطشون با ایشون از سر دوستی و علاقه بوده یا از سر تهدید و تطمیع و سو استفاده شیرازی از موقعیت دولتیشون؟ و یا این خانوم از سر ناچاری و حل مشکلات اقتصادیشون تن به این کار دادن؟
۳-بله اگه فقط ارتباط از سر دوستی خالص بوده من هم با شما موافق هستم که این یه مسئله شخصی و خانوادگیه و خودشون مسئول هستن و به دیگران ربطی نداره مگر شاکی خصوصی داشته باشن.موفق باشید

به نام خدای ایران زمین
حالم بهم میخوره از مسلمانی و حرف مسلمانی در کشوری که دولت مسلمانش وطن رو به اسم مسلمانانی میکنه که ناموسش رو در بازراهای مکارهبرای شیوخ متولی حرمین شریفینش خرید و فروش میکنندوما غرق اوهام مدینه النبی و دموکراسی احمقانه ۱۴۰۰ سال پیش جاهلی هستیمودموکراسی که خوردن مال غیر مسلمان وتجاوز به غیر مسلمان و خرید و فروش غیر مسلمان رو جایز میدونست و اومد ما رو با این تفکر به زور به بهشتی که هر چقدر دلت بخواد بهت دختر و پسر برای سکس میدن ببره نثر مظلوم نمایانه شما رو در مورد یک خطاکار خوندم اینکه میگم خطا کار از دید همون اقای خطا کار و نحله فکری جمعی که ایشون بهش تعلق داره میگم وبا خودم فکر کردم که چقدر بایددلمون برای این جمع کباب بشه که ابروشون رو بردیم!آخی آخی
فکر نمیکنید که این خبر پراکنی و اس ام اس بازی و بلوتوث کردن همه برای فرو نشاندن آتش کینه باشه که از این دولت در دل مردم و خصوصا جوانها روشن شده؟