گریز

انتخاب اعضای شورای مرکزی خانه مطبوعات قزوین

سه شنبه, شهریور ۲۷م, ۱۳۸۶ | رسانه | ۱ نظر

جلسه مجمع عمومی انتخابات شورای مرکزی خانه مطبوعات قزوین با استقبال گرم روزنامه نگاران امروز عصر برگزار شد. در مجموع جلسه و انتخابات خوبی برگزار شد و حاشیه زیادی هم نداشت. پس از رای گیری و انتخابات اعضای زیر به عنوان اعضای اصلی شورای مرکزی خانه مطبوعات قزوین انتخاب شدند.

سرپرست یا خبرنگار روزنامه سراسری:
حسن رجبی
علی علیمحمدی
رسانه های مجازی:
جلال کاظم پور (از باشگاه خبرنگاران جوان)
مدیر مسئول:
سید عبدالعظیم موسوی (از ولایت)
سردبیر نشریه محلی:
محمد درافشانی (از تابان)
روزنامه نگاران محلی:
حسین طاهری قزوینی (از ایسنا)
امیر یخچالیان (از تابان)
امیر علی رضایی (از تاک)
بازرسان:
حسن حسن زاده (از ایسنا)
امیر رجبی (از مینودر)

ظاهرا قزوین آخرین شهری است که خانه مطبوعات آن تشکیل می شود و با اینکه این شورا باید از سیاست دور بماند اما اکثریت آنها را اصلاح طلبان و تمام اعضای آن را هم آقایان تشکیل می‌دهند. همانطور هم که پیش بینی می شد در بخش رسانه های مجازی جلال کاظم پور رای آورد. نکته جالب در بخش سردبیر نشریه محلی بود که ۲ نفر کاندید شده بودند. یک نفرشان که رای آورد و نفر دوم (عیسی صفری) هم به عنوان عضو علی البدل انتخاب شد. به این می گویند کاندیداتوری بدون سوخت! حالا تا ۲ سال باید با این افراد سپری کنیم و امیدوارم بتوانند برای رسانه ها مفید باشند.

ائتلاف زدگی

دوشنبه, شهریور ۲۶م, ۱۳۸۶ | دسته‌بندی نشده | بدون نظر

از نامزدی در شورای مرکزی خانه مطبوعات قزوین بخش رسانه های مجازی انصراف دادم. خیالتان راحت! دیگر هیچ رقیب جدی ای در این بخش وجود ندارد و حالا یک چهره سیاسی برایش انتخاب می‌شود. علت انصرافم این بود که اگر می ماندم جلال کاظم پور می خواست به نفع من از نامزدی‌اش انصراف دهد درحالیکه من می‌خواستم هم او نامزد باشد و هم من و کسی به نفع کسی کنار نرود. البته من کاری ندارم که با ماندن من آیا او واقعا انصراف می داد یا نه اما طرح قضیه انصرافش در صورت ماندن من آنقدر سنگین بود که نمی توانستم براحتی از کنارش بگذرم.

از همین حالا می گویم که انتخابات شورای مرکزی خانه مطبوعات قزوین کاملا غیر دموکراتیک و سیاسی است. علتش تشکیل ائتلاف های مختلف و از همه بدتر پیمان های بین سران ائتلاف ها و رسانه ها است که همدیگر را مجبور کرده اند نیروهایشان به یکدیگر رای دهند! این یعنی اینکه نیروهای رسانه ها آزاد نیستند بر اساس تحقیق و اندیشه خود فرد شایسته را انتخاب کنند و به هرچه اربابشان می گوید باید گوش دهند. این نبود دموکراسی در سطح کاندایدها ها هم وجود دارد چراکه نامزدها هم دائما سعی کرده اند همدیگر را در رودرواسی دوستی بیندازند و رقیبانشان را وادار به انصراف کنند با این دلیل که رای ها شکسته می شود. حتی تهدید هم کرده اند که اگر مثلا فلان دوستشان انصراف ندهد خودشان انصراف می دهند. اینکار امکان رقابت بین همه کاندیداها و عقاید را می‌گیرد و اگر دموکراسی در سطح اول یعنی امکان رای آزادانه نیروهایشان را فراهم کنند اصلا فرضیه شکستن رای وجود ندارد.

پنجشنبه, شهریور ۲۲م, ۱۳۸۶ | دسته‌بندی نشده | بدون نظر

یک تغییری در قسمت لینک های دوستان و آشنایان کنار این وبلاگ دادم و آن اینکه هر وبلاگی که بروز می شود می آید بالای لیست. یعنی از بالای لیست هر چه به انتهای لیست نزدیک می شویم به وبلاگهایی می رسیم که زمان بروز رسانی آنها قدیمی تر است.

وبلاگهایی هم که در ۴۸ ساعت گذشته به روز شده باشند داخل گیومه نشان داده می شوند.

اینطوری راحت می شود وبلاگهای بروز شده را پیدا کرد.

چهارشنبه, شهریور ۲۱م, ۱۳۸۶ | عکس | ۲ نظر

رحیم سرکار - سردبیر هفته نامه حدیث قزوین

چه کسی بر NIC نظارت می‌کند؟

جمعه, شهریور ۱۶م, ۱۳۸۶ | فن‌آوری اطلاعات | ۳ نظر

چند روزی است که مرکز پژوهشکده دانشهای بنیادی ایران (NIC) که تنها مرکز انحصاری ثبت دامنه های .ir در جهان است سیستم جدید ثبت دامنه‌های خود را راه انداخته و به همه کاربران پیشنهاد داده که در سیستم جدید یک حساب تازه باز کنند و از این به بعد کارهای مربوط به دامنه های خود را با این سیستم انجام دهند. پیشنهادی که در واقع یک نوع اجبار است. چرا که تمام امکانات عملیات بر روی دامنه ها از سیستم قبلی حذف شده و باز کردن حساب جدید در سیستم جدید اجتناب ناپذیر است. بعد که حساب جدید باز شد می‌بایست دامنه های خود را خودتان از سیستم قبلی به سیستم جدید انتقال دهید تا بتوانید از این به بعد با آن کار کنید.

این یک نمونه از هنرهایی است که بیشتر از یک ایرانی بر می‌آید. فرض کنید که یاهو هنگام راه اندازی سیستم جدید ایمیل خود اینکار را می‌کرد. یعنی از همه می‌خواست که برای داشتن ایمیل دوباره ثبت‌نام کنند و ایمیلهایشان را خودشان از سیستم قبلی به سیستم جدید انتقال بدهند آن وقت چقدر موجب تمسخر جهان قرار می‌گرفت؟ در واقع NIC هم می‌بایست مثل یاهو هنگام راه اندازی سیستم جدید امکان استفاده از هر دو سیستم با اطلاعات یکسان را فراهم می‌کرد و بعد که سیستم جدید کاملا آزمایش شد و کاربران به آن عادت کردند آن وقت سیستم قبلی را حذف نماید. اما این کار NIC نشان می‌دهد که یا این موضوع را نادیده گرفته اند یا هیچ آینده نگری در سیستم قبلی آنها وجود نداشته است که مجبور شده اند به کاربران بگویند دوباره ثبت نام کنند و همه چیز را از اول انجام دهند.

حالا این اول ماجرا است است. پس از راه اندازی سیستم جدید انتظار این است که از آن قبلی خیلی بهتر شده باشد و یک سیستم جامع و عالی در اختیار کاربر گذاشته شود هم از نوع معماری، گرافیک و امکانات و طراحی اینترفیس. اما بازهم در مورد هیچ کدام چنگی به دل نمی‌زند. سیستم جدید بازهم با یک گرافیک زشت، امکانات کم و اینترفیس بد و پیچیده آمده است. حتی قضیه چند زبانگی هم هنوز در آن لحاظ نشده است و فقط با زبان انگلیسی در دسترس است آن هم برای ثبت و کنترل دامنه‌های فارسی!

هنوز هم دامنه ها بشکل کاملا غیر عادی با سایر دامنه های جهان، بصورت یک یا پنج سال ثبت می‌شوند. یعنی اگر کسی بخواهد دامنه ۴ ساله ثبت کند باید ۴ بار آن را تمدید کند و کلی موارد دیگر که در سیستم جدید وجود ندارد یا بد طراحی شده است.

باید به NIC تبریک گفت که بعد از این همه سال تازه به اینجا رسیده است و توانسته است یکی از هنرهای بدیع ایرانی را به جهانیان بشناساند. هنری که بر آن نظارتی نیست یا اگر هست آن هم به سبک و سیاق خودش است. در واقع با وجود ارائه این شاهکارهای هنریست که ما هم می‌توانیم از مرزهای دانش بگذریم و خیلی وقتها حرف آخر را در جهان بزنیم.